Architectuurpodium Assen

Cercle Meudon

Categorie Archieven: Uncategorized

Hoe, de stad

Een gemeenschap ontwikkelt een stedelijke cultuur vanuit een compact centrum. Dat centrum groeit, de cultuur groeit mee en verspreidt zich naar de randen, er ontstaan verschillende compacte verknopingen. Het vasthouden aan 1 centrale functie is een weg terug naar een voorbije tijd. Het vasthouden aan 1 cultuur, bijvoorbeeld een intensieve binnenstad verdeeld tussen Museum en Theater zoals in Assen, is eveneens een verlangen naar een voorbije tijd. Overigens is dit verlangen heel concreet en sterk aanwezig in marketingkringen. Uitgaand van verschillende compacte centra binnen een bepaalde stedelijke omgeving, zou dit een meer diverse cultuur moeten opleveren.

De culturele agenda van de gemeente Assen blijkt inmiddels vooral een evenementenagenda te zijn met de nadruk op het trekken van een breed publiek bij touristische activiteiten. Formele randvoorwaarden heten educatie, participatie en economisch rendement. Over de inhoudelijke en intrinsieke kwaliteit wordt geen nadere melding gemaakt. Er is dus geen specifiek kunst of cultuurbeleid in het geding. Kwesties als produktieondersteuning, atelierbeleid, tentoonstellingen, museumbeleid, opdrachten, 1%-regeling, culturele infrastructuur, vormgevingsbeleid, stedelijke verfraaiing, herbestemming, architectuurplannen, stadsvisie, blijven daardoor buiten beschouwing en buiten publieke discussie.

Hoe over de toekomst van een stad als Assen na te denken, vergt betrokkenheid en expertise van burgers. Het burgerpanel is daartoe een middel, maar lijkt nauwelijks te slagen in het openbaar uitspreken van haar goede bedoelingen. Althans, deze worden niet vertaald in nieuw beleid, hooguit ter bevestiging van een culturele status quo, die zou ‘voldoen’. De voldane stad als gelegenheidsconsumptie krijgt steun in de recente binnenstadsvisie aangeboden door de plaatselijke middenstand via E&E adviesburo. Indien deze lijn gevolgd wordt, mag men hopen op een doorbraak in het winkelaanbod maar ook tevreden zijn met het imago van een rustig provinciestadje dat beschikt over leuke terrassen.

Er zijn ook andere geluiden. Bijvoorbeeld: een betere inschakeling van burgerexpertise met uitvoeringsmandaat. Instellen van een tijdelijk stadsintendant voor culturele zaken. Meer regiovisie en meer landelijk aangestuurde ruimtelijke ordening met tegelijkertijd grotere lokale autonomie. Kleinschaligheid in plaats van grootschaligheid: “De afgelopen decennia stonden in het teken van sterker maken wat sterk is. Dat noem ik de afdeling makkelijke oplossingen. Het is geen antwoord op de toenemende tweedeling” (Joks Janssen in Degroene, 9 maart 2017). Deze tweedeling betreft succesvolle en minder succesvolle steden en de tweedeling tussen stad en periferie.

IMG_5108

Excuses: Interactivisme herzien

Destijds, op 1 februari 2016, sprak het Architectuurpodium Assen van een “schitterend complexe opdracht”, waarbij de opdrachtgever de nadruk legde op het gebruik van ‘interactieve media, sensorisch beheer en krachtige visualia’. Helaas heeft het College B&W Assen moeten besluiten de opdracht, bedoeld voor het stationsgebied, in te trekken. Een aantal mogelijke reacties zijn de volgende.
1.  Laten we eerst eens kijken wat er precies aan de hand is.
2. Excuses aan de inwoners van Assen die zich betrokken hebben getoond tijdens de voorlichtingsrondes waarop de opdracht uitgebreid ter sprake is gebracht.
3. Graag een tentoonstelling van de afgekeurde vier ontwerpen: uit Nederland het (Rotterdamse) team Nio Architecten/QS Serafijn en de combinatie Studio Wessels Boer, Giny Vos, Sanja Medić. Uit San Francisco het Future Cities Lab en uit Londen het design collectief Miriamandton.
4. Nieuwe opdrachtformulering waarin meerdere experimenten met hedendaags beeldend kunstonderzoek, architectuur, vormgeving en locale expertise, met een langlopend proceskarakter: dus meerdere middelgrote opdrachten.
5. Blijkbaar een beleidsmatige correctie van of relatief maar consistent misverstand tussen opdrachtgever, provinciale bkcoordinator openbare ruimte en kunstcommissie die pas in finale stadium tot afstel adviseerden of zich daar aan hebben geconformeerd.
6. Het betekend een definitief politieke oordeel ten aanzien van concept “Assen Sensorcity”.
7. Het betreft een politiek oordeel aangestuurd door burgerlijke overwegingen in het vizier van aanstaande verkiezingen.
8. Het betreft een politiek oordeel, niet esthetisch noch financieel noch technisch, op basis van voortschrijdend inzicht vanwege recente ontwikkelingen omtrent outletcentra en binnenstadsplannen,
9. Het biedt aldus verrassend nieuwe mogelijkheden voor culturele inpassing en financiele facilitering van kunstzinnige initiatieven die het nieuwe station op interessante wijze verbinden met het centrum van Assen.
10. Nieuw punt op nog vast te stellen kunst- en cultuuragenda Assen 2017-2020
11. Eigenlijk heb ik helemaal geen zin om hier op te reageren.
12. Is er sprake van incidentele schrik of tendens? Lees Trouw van 15-12-16:”Nee bedankt, zegt de burger tegen kunst”.
13. Excuses aan de kunstenaars voor het veronderstelde vertrouwen in de uitvoer van het winnende ontwerp.
14.http://www.aanbestedingsnieuws.nl/geen-kunst-in-assen-na-intrekken-aanbesteding/

RLS Eelde, in Stijl

Aanstormende kunstenaars en ontwerpers opgelet!
Hieronder volgt een bericht van holland.com in verband met de Heropening van de Rijksluchtvaartschool bij Groningen Airport Eelde, “een stad in de provincie Drenthe”.

De Rijksluchtvaartschool in Eelde
“Wanneer u naar het noorden van Nederland afreist, vergeet dan niet om een ander icoon van De Stijl te bezoeken, gelegen naast de luchthaven van Eelde. De voormalige Rijksluchtvaartschool in het Drentse Eelde opende in 1957, en toonde een in- en exterieur dat de principes van De Stijl trouw weerspiegelde.
Dit industriële gebouw werd ontworpen door architect Pierre Cuypers Jr. in samenwerking met F.P. Glastra van Loon en Bart van der Leck. Collega-kunstenaars Krijn de Koning en Jan van der Ploeg maakten toevoegingen die pasten in de traditie van De Stijl. 40 jaar na de oprichting van De Stijl werd het gebouw opgeleverd, met het laatste kleurenschema van de hand van Van der Leck, als passende afsluiting van zijn oeuvre.
In 2017 heropent deze voormalige luchtvaartschool als een thuisbasis voor aanstormende kunstenaars en ontwerpers, en vinden er exposities ter ere van De Stijl plaats. Het nieuwe café/restaurant biedt daarnaast een fantastische plek om bij te tanken terwijl u de originele kenmerken van het gebouw bewondert.”

Tentoonstelling Drachten/Eelde vanaf 30 september 2017- 7 januari 2018, georganiseerd door Museum Drachten.
Museum Dr8888 en RLS Eelde: De Stijl & constructivisme in Noord-Nederland

100 jaar De Stijl

Realistig

Vanwege een culturele dynamiek extra aangezwengeld door radicale politiek uit onverwachte hoek gepaard aan een mogelijke omwenteling in vrijemarktdenken, lijkt een herorientering op publieke omgangsvormen – de openbaarheid – nuttig. Al gauw komt dan een normen- en waardendiscussie op gang, maar dit is slechts een begin van een veelomvattender communicatievorm(om)geving. Namelijk, in hoeverre draaien we mee in een soort mainstreammentaliteit, in hoeverre is er diversiteit en in hoeverre is er experimentele ruimte. Architectuur is een belangrijke beeldbepalende factor in die ruimteverdeling. Het is daarom interessant te lezen dat een boek als Learning from las Vegas (1972) samengesteld door de architecten Robert Venturi, Denise Scott Brown en Steven Izenour nog steeds een inspiratiebron kan zijn voor een mentaliteitskritiek. Lees Stephen Duncombe’s Dream: Progressive politics in an age of fantasy, of in ieder geval Merijn Oudenampsen’s vertaling van de inleiding. Daarin komen vragen aan orde als: Hoe een aantrekkelijke oppositie te bieden. Hoe fabriek je ontstemming, “tegenspraak”, een alternatief spektakel?
Het lijkt van wezenlijk belang om vindingrijker te worden in het adequaat reageren op onverwachte, politiek ‘tegenvallende’ gebeurtenissen. Van wezenlijk belang omdat ze onderdeel gaan worden van een openbaar gesprek waarbij historisch gegroeide rolverdeling minder vastligt. Veel informatie wordt beoordeeld niet op kwaliteit van argumentatie maar op effectiviteit en zichtbaarheid. Het idee dat kritiek als principieel negatief wordt ervaren (gezeur) en daarmee het tegenovergestelde bereikt, moet serieus genomen worden. Een alternatieve strategie zou mogelijk baat kunnen hebben bij een meer beeldende, theatrale, “bevestiging” van prestaties, als representatieve vormen van de werkelijkheid. Leren van Las Vegas is ook leren door middel van ‘spelen’, door middel van gedemocratiseerde hypocrisie. Objectiviteit is moeilijk aantoonbaar, maar realiteitszin waarschijnlijk wel.

Wat links kan leren van Las Vegas

Kunstenaarsfabrieken: Herder gezocht

Gedeputeerde Staten van Drenthe stellen voor om 356.000 euro beschikbaar te stellen voor ‘kunstenaarsfabrieken’. Als daarvan een substantieel gedeelte structureel wordt bestemd voor SMAHK/DeFKa en het Architectuurpodium Assen, dan zou dat mooi zijn. Laten we de meningen van de Statenleden daarom eerst even afwachten. Een gegeven paard bekt lekker.
Leuk is evenwel om alvast de oorsprong van ‘kunstenaarsfabriek’ te analyseren en vervolgens hoe de opvatting van GS daar mee is verwant.
In 1962 begon Warhol een Factory in New York. Het was een soort clubholatelier waar zeefdrukken werden gemaakt evenals muziek, speed, porno en saaie films. Elke dag wat. Deze levende kunstopvatting, de introductie van straat- en popcultuur, soms ook wel readymadecultuur genoemd, doorbrak traditionele kunst- en cultuurnormen met commercieel succes. Sindsdien zijn er diverse fabrieken opgericht door kunstcollectieven, onder anderen in Eindhoven (1980) en Manchester (1979), vaak ook vermengd met de ideologie van ‘kunstenaarsinitiatief’. Vanaf circa 2000 is onder de term ‘creatieve industrie’ ook vooral de reclame en digitale vormgevingsdisciplines in dit fabrieksdomein opgenomen, waarbij de beloftes van de internetcommunicatie een sfeer van hoge rendement en economische waarde genereerde. Zodanig dat ook politici denken met het subsidieren van deze werkgelegenheidsprojecten een nieuwe succesvolle startup in aanleg binnen te kunnen halen. Zie de groei van Catawiki in Assen dat deze stad ook weer ontgroeid. Ook het fenomeen ‘broedplaatsen’ valt in dit fabrieksdenken dat gebaseerd is op het zwaankleefaan- en andere ontwikkelstrategiën (gentrificatie) die ingezet worden op het moment dat het maatschappelijk marktverkeer hapert. Dan wordt van de kunst en de kunstenaarsprofessie verwacht dat zij de boel weer weet aan te zwengelen. Dan wel. Deze geschiedenisles mag als bekend verondersteld worden – lees Luna van Loon in De Groene van 9/6 en whatdesigncando.com – Het kan leiden tot de actuele vraag naar wat wij van deze ‘kunst’ vinden en wat voor soort kunst de overheid in kunstfabrieken denkt te moeten subsidieren. Gaat het wel om kunst of gaat het meer om industriele productie? Welke andere soort van kunstdenken is cultuurwaardig en belangrijk om te ondersteunen? Of, in plaats van een fabriek, kiezen we voor een universiteit, opleiding of nieuwe onderwijsinstelling?
Volgende postopdracht: de inspraaknota voorontwerp ‘De verbeelding van Drenthe’ 2016 van haar meest nuttige kant bekeken.

(Tien Drentse schaapskuddes met een herder krijgen tot en met 2019 extra geld van de provincie. Het gaat om een jaarlijks bedrag van 75.000 euro, bovenop de provinciale bijdrage van 335.000 euro.)image.jpeg

Kunstopdracht Stationsgebied Assen

Het Stationsgebied van Assen wordt de komende jaren volledig vernieuwd. Er is een kunstopdracht gepubliceerd voor drie kunstwerken in het gebied: een kunstwerk op het Stationsplein, een kunstwerk in de onder het plein gelegen autotunnel, en een kunstwerk dat in de Stationsstraat georiënteerd is op het centrum van de stad. Van de 40 inschrijvingen zijn er vier kandidaten geselecteerd. Uit Nederland het (Rotterdamse) team Nio Architecten/QS Serafijn en de combinatie Studio Wessels Boer, Giny Vos, Sanja Medić. Uit San Francisco het Future Cities Lab en uit Londen het design collectief Miriamandton.
De Vier hebben veel knowhow op het gebied van digitale lichtsculpturen met elkaar gemeen en hun werkcv vertoont spannende voorbeelden. Ook wel voorspelbaar gezien de sensorcity beleidsvoornemens in de geest van Daan Roosegaarde en Giny Vos; de twee kunstenaars die reeds een werk in Assen hebben staan. Vandaar, en ook vanwege de complexiteit van de opdracht, waarschijnlijk niet zo vreemd en ook mooi interessant allerlei samenwerkingsverbanden van vormgevers, beeldend kunstenaars en architecten.
Volgende week worden de kandidaten rondgeleid en in het najaar worden de schetsen verwacht waaruit het definitieve voorstel wordt gekozen. Het is een hele flinke klus voor bijna een half miljoen euro en wordt bekostigd vanuit de 1% regeling voor publieke werken: het Florijnasproject. Oplevering waarschijnlijk tussen 2017-2019. In ieder geval vóór 2020, de sluitingsdatum van deze RSPsubsidie.image

Meer Verbeelding

Provinciaal beleidsnotitie 2017-2020
“Inspraakversie febr.2016”
De Verbeelding van Drenthe

Voorstel voor inspraakreactie:
Gelezen de provinciale beleidsnotitie De Verbeelding van Drenthe, stellen wij voor dat de provincie met iets meer verbeelding een structurele subsidie reserveert, in de basisinfrastructuur, voor een Museum voor Hedendaagse Kunst te Assen waarbij inbegrepen een volwaardig Museaal Architectuurcentrum. Dit museum voldoet aan belangrijke beleidsmotieven ‘intrinsieke waarde, reflectie, identiteit’ en zelfs internationale, toeristische aantrekkingskracht binnen een Noordelijk Profiel. In de huidige notitie 2017-2020 ontbreekt de zorg om eigentijdse beeldende kunst en kunstenaars, dat zeker tekort schiet mede vanwege de sluiting van het Centrum BK in de Nieuwe Kolk te Assen.

Toelichting.
De Provincie Drenthe erkent intrinsieke waarde van cultuur naast maatschappelijke en economische waarden, die overigens het meest aan bod komen in deze nota. Intrinsieke waarde zou vooral van persoonlijke betekenis zijn en dan vooral letten op reflectie, identiteit, bezinning en confrontaties. Na pagina 5 komen we de intrinsieke waarde van kunst of cultuur niet meer tegen en gaat het voornamelijk over erfgoed, archeologie en marketing: bijvoorbeeld mensen van buiten trekken om onze landschapskunst te bekijken.

Hoofdlijnen van voorgenomen beleid in de komende jaren concentreren zich op extra aandacht voor musea en een Noordelijke cultuuragenda, naast voortzetting beleid afgelopen jaren dat bestond uit het definieren van een goede culturele basisinfrastructuur. Dat mondde uit in 10 paginas erfgoed, streektaal en archeologie met ruime ondersteuning van podium- en amateurkunst. Zeer opvallend en mogelijk tamelijk nieuw is dat deze ondersteuning ook nog eens structureel schijnt te zijn, iets waar de provincie tot nu toe nooit aan wilde. Ook opvallend is de zorg om de – kritische – regionale media. Terecht natuurlijk, maar als een overheid zich met een onafhankelijk medium gaat bemoeien dan is diversiteit altijd in het geding en zeker ook de kwaliteit van ‘kritiek’. Er is dus geen specifieke structureel – binnen de basis –
aanwezige inzet voor de beeldende kunst. De komende Drenthe Biennale is een voorstel voor een tweejaarlijks toeristenevenement (p.18/19) en de kunst in de openbare ruimte lijkt vooral een incident omlijst door educatieve vormgeving.

Belangrijkste pagina’s zijn p. 25-27. Daar gaat het over (3.3) Kunsten onderverdeeld in Podium Platteland, Creatieve Industrie, Kunstenaarsfabrieken en Internationalisering. Wat bedoeld wordt met “rural art is made in the north”, schijnt een Drentse uitvinding te zijn, is niet duidelijk. De aandacht voor Creative industrie lijkt ingegeven door een wensdenken zoals dat wel meer steden parten speelt, evenals het concept Kunstenaarsfabrieken, dat ook creativiteit aan direct rendement koppelt. Hier wordt bovendien de Havenkade Assen nog genoemd, waar gedeputeerde Van der Tuuk toch echt al afscheid van had genomen om zijn voorkeur uit te spreken voor wereldstad Emmen en haar voormalig dierentuincentrum. De zo nodige Internationalisering is wat beleid betreft een oude wens, maar als je dat echt wil met “ons imago als innovatieve provincie” dan mag men toch een duidelijker richtlijn verwachten dan alleen maar suggestieve gedachten.

Maar waarschijnlijk wordt daar vooral punt 3.4 voor bewaard. Namelijk de term ‘Experimenteerregio’, dat samen met onze noordelijke partners als “1 stedelijke regio” wordt aangemeld bij het Rijk, met Leeuwarden als culturele hoofdstad 2018 en “vliegwiel” (P.27). Ten bate van een noordelijke cultuuragenda en cultuurfonds. Dit is ten zeerste aan te moedigen. Alle goede wensen in deze richting en laten we hopen dat alle partners evenredig aan deze agenda en dit fonds bijdragen in volle harmonie en (bestuurlijk) enthousiasme.
Geen idee echter, waar in deze agenda nu die intrinsieke waarde van de cultuur is gebleven, die zou zorgen voor, in elk geval, verdieping en reflectie op persoonlijk vlak. Wel wordt, op dezelfde pagina 27, beloofd dat de aangeboden programmalijnen wordt uitgewerkt “IN Overleg met het VELD”! Deze moeten vervolgens een plek krijgen in de uitvoeringsprogramma’s van de 7 partners: de drie provincies en 4 hoofdsteden. Assen aan zet!
Als laatste aantekening: Per jaar provinciaal 7,7 miljoen beschikbaar. In deze Drentse Basisinfrastructuur gaat wel structureel geld naar de vijf provinciale musea en podiumgroepen (of podiumkunstfestivals) maar niet naar beeldende kunstprojecten of andere initiatieven op het gebied van de hedendaagse actuele kunst die vanuit en binnen de provincie zelf door kunstenaars zijn gestart.

Tot 11 april 2016 is er de mogelijkheid om een inspraakreactie op de concept cultuurnota te geven. Het is de bedoeling dat de definitieve Cultuurnota in mei 2016 wordt vastgesteld door GS en in juli 2016 door PS.

Herhaald Voorstel voor inspraakreactie:
Gelezen de provinciale beleidsnotitie De Verbeelding van Drenthe, stellen wij voor dat de provincie met iets meer verbeelding een structurele subsidie reserveert, in de basisinfrastructuur, voor een Museum voor Hedendaagse Kunst te Assen waarbij inbegrepen een volwaardig Museaal Architectuurcentrum. Dit museum voldoet aan belangrijke beleidsmotieven ‘intrinsieke waarde, reflectie, identiteit’ en zelfs internationale, toeristische aantrekkingskracht binnen een Noordelijk Profiel. In de huidige notitie 2017-2020 ontbreekt de zorg om eigentijdse beeldende kunst en kunstenaars, dat zeker tekort schiet mede vanwege de sluiting van het Centrum BK in de Nieuwe Kolk te Assen. (GW)image

Enter Assen 2017

Een schitterend complexe opdracht.
Maak een geïntegreerd ontwerp voor drie aansluitende locaties: fiets/looptunnel onder het spoor, stationsplein en stationsstraat. Gebruik interactieve media, sensorisch beheer en krachtige visualia. Het ontwerp moet dus flink impact hebben als je van die kant de stad inkomt. Kunstenaars moeten voor 6 maart reageren. De opdrachtgever, Gemeente Assen, heeft de advertentie oorspronkelijk in het engels opgesteld, dus men gaat ook voor internationale aanbiedingen/aanbesteding. Meer info op florijnas.com. Foto: adv. BK-info 2016-1.image

Museumruilonderhandelingstopdeal-Tafel

Aangeboden: een Museumruilonderhandelingstopdeal-Tafel
Aan: Gemeente Assen, Provincie Drenthe en kunstenaars
Door: Architectuurpodium Assen
Adres: Venestraat 88b, Assen
Beschikbaar: Maandags 11.00 uur (na afspraak, rsvp)
Doel: nwe locatie Stedelijk Museum na overdracht Cbkdrenthe/Drents Museum

image

Regionale eco-nomie

Beste Landstad Noord-Nederland, beste NG4, beste Platform31, beste GS Drenthe, u wilt schone bedrijvigheid, u wilt wonen, werken en beleven, u wilt een fraai landschappelijk gebied behouden, maar u wilt tevens een Europese Groene Regio zijn, een ‘levendige stedelijke regio’, met minimaal 30 festivals per twee maand, een vitaal stedelijk netwerk zonder leegstand, want u kijkt ook ‘verder dan de Randstad’.
Het lijkt ons daarom een goed idee als er een discussie georganiseerd wordt over de bestemming van de regionale eco-nomie versus landschap en erfgoed. Gastsprekers: econoom Heleen Mees (onderzoeker Chinese economie) en roosendaler Jesse Klaver (boek: de mythe van het economisme).

image